Renta w Norwegii

2017-02-21
Jesteś chory albo uległeś wypadkowi, który uniemożliwia Ci pracę? Nie wiesz, co zrobić w takiej sytuacji? Ten artykuł jest dla Ciebie. Podobnie jak w Polsce, w Norwegii osoby całkowicie lub częściowo niezdolne do pracy, mogą liczyć na przyznanie renty.

Kto ma prawo do renty?

Aby kwalifikować się do przyznania renty należy znajdować się pomiędzy 18 a 67 rokiem życia, należeć do norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych (folketrygden), choroba lub uraz musi być jedynym powodem niezdolności do pracy, należy być poddanym dokładnemu leczeniu, a także trzeba wcześniej podjąć działania mające na celu powrót do aktywności zawodowej. Zdolność do pracy musi być ograniczona minimum o 50%, gdy powodem składania wniosku o zasiłek jest choroba lub uszkodzenie ciała; o 40%, gdy jest się na zasiłku rehabilitacyjnym; o 30%, gdy miało się wypadek w pracy lub cierpi się na chorobę zawodową.

Czym od renty różni się zasiłek rehabilitacyjny?

Arbeidsavklaringspenger, czyli zasiłek rehabilitacyjny, przyznawany jest w przypadku, gdy po urlopie lekarskim trwającym minimum 52 tygodnie, osoba nadal się leczy lub rehabilituje i planuje powrót do działalności zawodowej. W przypadku jednoczesnego otrzymywania zasiłku rehabilitacyjnego i starania się o rentę, zdolność do pracy musi być ograniczona o minimum 40%. O rentę można starać się też, jeżeli powodem zmniejszenia zdolności do pracy jest wypadek w pracy lub choroba zawodowa. W takim wypadku ograniczenie zdolności do pracy musi wynosić co najmniej 30%.

Wysokość renty w Norwegii

Wysokość renty w Norwegii zależna jest od stopnia niezdolności do pracy. Przykładowo, jeśli się jest niezdolnym do pracy w 40%, to ma się prawo do 60% renty itd. Renta stanowi 66% średniego wynagrodzenia z ostatnich pięciu lat liczonych od momentu utracenia zdolności do pracy. Roczna wysokość renty nie może przekroczyć sześciokrotności kwoty bazowej G, która w 2016 roku wynosiła 92 576 koron.

Minimalna gwarantowana renta

Najmniejsza wartość świadczenia jest zależna od tego, czy mieszka się z małżonkiem lub partnerem lub czy jest się osobą samotną. Jeśli mieszka się z małżonkiem lub partnerem, to zagwarantowana roczna renta wynosi 2,28 kwoty bazowej (211 073 koron). Jeśli mieszka się z małżonkiem lub partnerem, który pobiera rentę, to zagwarantowana roczna renta wynosi 2,33 kwoty bazowej (215 702 koron). Jeśli jest się osobą samotną, to zagwarantowana roczna renta wynosi 2,48 kwoty bazowej (229 588 koron).

Renta a praca

NAV mocno zachęca do podejmowania pracy posiadaczy renty. Na wysokość renty mają wtedy wpływ osiągane zarobki, ale NAV zapewnia, że w każdym wypadku, nawet jeśli przekroczy się limit zarobków, a wysokość zasiłku jest korygowana, jest to opłacalne. Na stronie NAV dostępny jest kalkulator, który pozwoli nam wyliczyć ile możemy zarobić, by nasze świadczenie nie uległo pomniejszeniu, a także jak duże pomniejszenie to będzie, jeżeli już przekroczymy określone granice zarobków. NAV należy na bieżąco informować o wysokości zarobków i wszelkich zmianach z tym związanych.

Jak ubiegać się o rentę

Pierwszą rzeczą, jaką powinniśmy zrobić niezwłocznie przed złożeniem wniosku o rentę, jest ocenienie stopnia niezdolności do pracy. Przed złożeniem wniosku zalecana jest wizyta w NAV. O rentę można ubiegać się elektronicznie po zalogowaniu na stronie NAV. Jeśli mieszka się z granicą lub ma się dziecko poniżej 18ego roku życia, trzeba wysłać wniosek pocztą. Czas potrzebny na rozpatrzenie wniosku waha się w zależności od czasu dostarczenia odpowiedniej dokumentacji.
Udostępnij


Pozostańmy w kontakcie



Wszelkie prawa zastrzeżone ©
POLITYKA PRYWATNOŚCI
Imię
Email