Zakup samochodu w Norwegii

2017-05-08
Zakup auta wiąże się z koniecznością wypełniania szeregu formalności i dodatkowymi kosztami, takimi jak koszty rejestracji w przypadku nowych aut lub przerejestrowania w przypadku aut używanych oraz opłacenie ubezpieczenia OC (Ansvar), które jest wyliczane przez ubezpieczalnie na podstawie danych samochodu oraz ilości kilometrów pokonywanych w ciągu roku. Dodatkowo raz na dwa lata należy wykonać przegląd, a także opłacić coroczny podatek od korzystania z dróg (Arsagift).

1. Przerejestrowanie pojazdu

W celu przerejstrowania pojazdu należy udać się do Urzędu Transportu Drogowego (Statens vegvesen) wraz ze zgłoszeniem o zmianie właściciela (najpóźniej trzy dni po jej nastąpieniu) i ważnym dowodem tożsamości. Obaj właściciele muszą podpisać zgłoszenie, a poprzedni posiadacz ma obowiązek złożenia dokumentu w urzędzie. Aby przerejestrowanie było możliwe niezbędne jest posiadania przez obie osoby numeru personalnego lub numeru identyfikacji podatkowej. W efekcie nowy właściciel pojazdu otrzyma tymczasową kartę pojazdu, której można używać wyłącznie w granicach kraju. Vognkort, czyli karta pojazdu jest złożona z dwóch części: pierwszą z nich należy zostawiać w aucie, a drugą należy złożyć w przypadku zmiany właściciela. Opłat za przerejestrowanie auta dokonuje się po otrzymaniu blankietu od stacji ruchu, która po otrzymaniu zgłoszenia, wysyła go pocztą.

2. Ubezpieczenie (bilforsikring) samochodu

Stawka opłaty za ubezpieczenie zależy przede wszystkim od wyboru ubezpieczyciela. Następnie od ilości kilometrów, które deklarujemy przejeżdżać w trakcie roku, na który wykupujemy ubezpieczenie - im więcej, tym stawka jest wyższa. Jeżeli w trakcie trwania ubezpieczenia przekroczymy zadeklarowaną ilość przejechanym kilometrów, należy zapłacić za dodatkowy limit.

Większość norweskich ubezpieczalni honoruje zniżki uzyskane w Polsce. W tym celu należy jednak odebrać zaświadczenie o przebiegu ubezpieczenia w Polsce, przetłumaczyć je oraz dostarczyć do zakładu ubezpieczeń w Norwegii.

Ubezpieczenie, które należy wykupić składa się następujących części:
a. OC, czyli ansvarsforikring, które jest obowiązkowe i pokrywa szkody (osobowe i materialne) wyrządzone przez samochód.
b. Delkasko, czyli kasko częściowe, odpowiednie, gdy Twoje auto ma ponad 10 lat. Oprócz OC zawiera w sobie opłaty związane z włamaniem, uszkodzeniem szyb i pożarem.
c. Kasko, które zawiera w sobie to co OC, delkasko oraz gwarantuje odszkodowanie za uszkodzenia auta z różnych przyczyn (kolizji, zjechania z drogi).
d. Rettshjelpforsikring, czyli ubezpieczenie od kosztów pomocy prawnej. Pokrywa opłaty do 80 000 NOK.

3. Badanie techniczne (EU-kontroll)

W przeprowadzeniu badania technicznego bardzo ważne jest by nie dopuścić do jego wygaśnięcia. Dlatego warto umówić się na nie nawet z wyprzedzeniem. Przeprowadza się je w NAF - warsztacie samochodowym, który jest autoryzowanym punktem kontroli. Na stronie Urzędu Transportu Drogowego można sprawdzić kiedy badanie powinno zostać przeprowadzone.

Dla samochodów o masie całkowitej do 3500 kg, pierwsze badanie techniczne przeprowadza się w czwartym roku po rejestracji i każde następne co dwa lata. W przypadku posiadania samochodu lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3500 kg lub taksówki, karetki pogotowia czy samochodu zarejestrowanego na dziesięć lub więcej osób pierwsze badanie techniczne musi zostać przeprowadzone w drugim roku po rejestracji.

4. Opłata roczna (årsavgift)

Aby tablice rejestracyjne nowo zarejestrowanego auta były ważne, co roku należy uiszczać opłatę roczną. Opłaca się ją w urzędzie celnym, a w przypadku jej nie opłacenia urząd windykacyjny zajmie należną część pensji. Za potwierdzenie dokonania opłaty służy naklejka kontrolna (kontrollmerke), którą należy nakleić na tablice rejestracyjne. Opłata ta obowiązuje od 1. stycznia do końca roku.
Udostępnij


Pozostańmy w kontakcie



Wszelkie prawa zastrzeżone ©
POLITYKA PRYWATNOŚCI
Imię
Email